DOMEINNAAMRECHT

et World Wide Web is een machtig instrument. Een website is dag en nacht bereikbaar, maar moet wel gevonden kunnen worden. Een goede domeinnaam is hierbij van groot belang.

Domeinnamen verwijzen naar een bepaald land, zoals die die eindigen op .nl ("country code top level domains" of ccTLD's). Of ze geven aan dat het om bijvoorbeeld een onderneming (.com) of een organisatie (.org) gaat; "generic top level domains" of gTLD's. Op initiatief van de Europese Unie is verder het ".eu top level domain" (euTLD) in het leven geroepen.

Sinds 2008 kan iedereen een eigen gTLD in het leven roepen. De Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN) heeft hiervoor toestemming gegeven. De kosten zijn echter aanzienlijk!

Een domeinnaam kan voor elk "top level domain" maar één keer uitgegeven worden. Er ontstaan dan ook snel conflicten. Conflicten bijvoorbeeld met bestaande merken en handelsnamen.

GEWILDE DOMEINNAMEN kunnen veel geld waard zijn. Zo werd "sex.com" in 2006 voor 12 miljoen dollar verkocht. In 2007 werd "Business.com" (met de inhoud van de website) voor 350 miljoen dollar aan de man gebracht. Zie ook The age-old battle for power and sex.com en Jackpot! Business.com Sells for $350 Million.

Aan de orde komen: wetgeving | ontstaan van het recht | duur van het recht | inhoud van het recht | rechthebbende | exploitatie van het recht.

Lees eerst ter introductie: Rechtsgebied.

Er bestaat in Nederland geen "Domeinnaamwet". Juist omdat specifieke wetgeving ontbreekt is voor domeinnamen die eindigen op .nl een speciale Geschillenregeling in het leven geroepen. Deze geschillen- regeling wordt, net als die van nogal wat andere landen, uitgevoerd door de WIPO (Domain Name Dispute Resolution Service for .nl).

Conflicten die geen betrekking hebben op een "country code top level domain" (zoals .nl), maar op een "generic top level domain" (zoals .com, .net, .org en .info) kunnen via de Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy (UDRP) beslecht worden. Ook deze geschillenregeling wordt uitgevoerd door de WIPO.

In sommige gevallen biedt het Benelux-Verdrag inzake de Intellectuele Eigendom of de Handelsnaamswet soelaas. Ook kan het onrechtmatige daadsrecht te hulp schieten.

Ontstaan van het recht

Om een domeinnaam te kunnen gebruiken moet deze geregisteerd worden. Is iemand anders u voor een bepaald "top level domain" te snel af geweest, dan heeft u pech. Hier geldt: "wie het eerst komt, wie het eerst maalt".

De Internet Assigned Numbers Authority (IANA) coördineert de vele "country code top level" en "generic top level" domeinnamen (ccTLD's en gTLD's).

De Stichting Internet Domeinregistratie Nederland (SIDN) beheert de domeinnamen die eindigen op .nl. Registratie kan echter niet rechtstreeks bij de SIDN, maar gaat altijd via een SIDN-deelnemer.

Domeinnamen die eindigen op .eu worden beheerd door EURid. Ook hier dient registratie plaats te vinden bij een van de aangesloten "registrars".

De "generic top level" domeinnamen worden beheerd door verscheidene instanties. Zo houdt Verisign zich bezig met de .com-domeinnamen. De meeste SIDN-deelnemers en EURid-"registrars" kunnen voor u ook de "generic top level" domeinnamen registreren.

DOOR DE REGISTRATIE EN HET GEBRUIK van een domeinnaam maakt u mogelijk inbreuk op het merkrecht of handelsnaamrecht van een ander. Ook kunt u op een ander manier onrechtmatig handelen (als u bijvoor- beeld de naam van een bekende Nederlander kiest). Doe daarom van te voren grondig onderzoek.

Zie verder ook: Bescherming - Diversen - Domeinnaamregistratie.

Als een domeinnaam eenmaal geregistreerd is bij de juiste organisatie en de abonnementskosten worden trouw betaald dan kunt u in beginsel onbeperkt (dus eeuwig) gebruik blijven maken van die domennaam.

Inhoud van het recht

U kunt een domeinnaam - als enige - gebruiken omdat u de eerste bent die deze domeinnaam geregistreerd heeft. De organisatie die een bepaald "top level domain" beheert, zorgt daarvoor.

Het is niet zo dat u op grond van een bepaalde wet een domeinnaam- recht toegewezen krijgt. Zoals hierboven al gezegd: een "Domein- naamwet" bestaat in Nederland niet.

Zie ook hierboven: Wetgeving.

Merkrecht of handelsnaamrecht

U kunt in beginsel niet voorkomen dat een ander een domeinnaam gebruikt die identiek is aan of verwarring wekt met uw domeinnaam.

Met een identieke domeinnaam wordt hier bedoeld dezelfde domeinnaam met een andere "top level domain"-uitgang. Het naamgedeelte ("second level domain" of SLD) is dus hetzelfde, alleen de extensie is verschillend.

Als u echter een Benelux merkrecht of een Nederlands handelsnaam- recht bezit op de naam in het "second level domain", dan kunt u veelal wel met succes optreden. Er moet dan uiteraard wel voldaan zijn aan de eisen die in het merkenrecht en handelsnaamrecht gesteld worden.

Zie het "vierde inbreukcriterium" onder: Rechtsgebied - Merkenrecht - Inhoud van het recht.

Zie ook: Rechtsgebied - Handelsnaamrecht - Inhoud van het recht.

Typosquatting

Wat nu als iemand binnen dezelfde "top level domain" een domeinnaam kiest die bijvoorbeeld maar één letter verschilt van de uwe? Hij heeft dan een afwijkende domeinnaam en kan deze domeinnaam gewoon gebruiken. Zo zou hij kunnen profiteren van de typfouten van internetgebruikers ("typosquatting").

De rechter kan hier echter een stokje voor steken. Zo maakte de houder van de domeinnamen wwwad.nl en wwwnrc.nl inbreuk op het merkrecht van het AD en het NRC (AD & NRC/Kijkenvergelijk-uitspraak van de Rechtbank Zutphen, 2000).

Ook als u geen merk- of handelsnaam bezit (omdat u bijvoorbeeld geen onderneming heeft) kunt u veelal opkomen tegen "typosquatting". Zie de Fietsen.123/Fietsen123-uitspraak van de Rechtbank Zwolle-Lelystad uit 2004. Hier was sprake van "misbruik van recht".

Vergelijk ook: Rechtsgied - Onrechtmatige daad - Nabootsen van onderscheidingsmiddelen.

Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy

De Uniform Domain Name Dispute Resolution Policy (UDRP) van de WIPO regelt het als volgt. De klager krijgt de domeinnaam toegewezen als aan alle drie volgende voorwaarden is voldaan:

The domain name registered by the domain name registrant is identical or confusingly similar to a trademark or service mark in which the complainant has rights and

The domain name registrant has no rights or legitimate interests in respect of the domain name in question and

The domain name has been registered and is being used in bad faith.

In de Nederlandse geschillenregeling worden min of meer vergelijkbare voorwaarden gesteld.

Penguin Books verloor zijn zaak bij de WIPO omdat de Amerikaan die de domeinnaam "penguin.org" had gedeponeerd aannemelijk had kunnen maken dat hij door zijn vrienden al jaren "penguin" werd genoemd. De arbiter vond het redelijk als iemand zijn bijnaam als domeinnaam laat registreren. Zie Penguin Books v. Katz, WIPO Arbitration and Mediation Center, 2000.

Rechthebbende

Diegene die als eerste de domeinnaam heeft geregistreerd, mag de domeinnaam gebruiken.

Exploitatie van het recht

De rechthebbende kan een ander toestemming geven gebruik te maken van zijn domeinnaam. De domeinnaam kan hierbij op naam van de rechthebbende blijven staan, maar hij kan er ook voor kiezen de ander toestemming te geven de domeinnaam "over te nemen".

Het kan hierbij zoals gezegd om grote bedragen gaan. Zo werd de domeinnaam "voetbal.nl" in 2000 voor een miljoen gulden verkocht aan World Online.

Domaingrabbing of cybersquatting

De "grabber" of "squatter" registreert andermans merk- of handelsnaam enkel met als doel de naam voor (veel) geld te slijten aan de rechthebbende. De rechter steekt hier uiteraard een stokje voor; zie bijvoorbeeld de KLM-Alitalia-uitspraak van de Rechtbank Arnhem uit 1999. Een dergelijk exploitatie van het recht is niet geoorloofd!

Meer weten over Intellectuele Eigendom? Zie Rechtsgebied - Algemeen.

Email: info@bescherm-uw-idee.nl - Telefoon: 065 3344558 -
U kunt ook gebruik maken van onderstaand formulier.

Nieuws | Over ons | Doelgroep | Rechtsgebied | Bescherming | Inbreuk | Afspraken | Workshop | Advocatuur